مامان مهسا وملینا کوچولو

همیشه لطف خدا همراهم بوده. زندگی خوب وهمسر مهربون وحالا این نی نیگولوی تو راهی . از الان منویسم تا وقتی بدنیا بیاد وبزرگ بشه وبدونه که قبل از بودنش چقدر دوسش داشتیم .خدایا برای تمام لطفی که در حقم کردی ممنونم.

+  

بازی روزگار را نمی فهمم

من تو را دوست دارم

            تو دیگری را

                           دیگری مرا

                                               ... وهمه در آخر تنهائیم

ما امشب شام خونه عمه ام بودیم و تازه الان اومدیم،خوب بود خوش گذشت.نمی دونم چرا انقدر بی حوصله ام.تا بعدناراحت

 

نویسنده : مهسا ; ساعت ۱:۳٩ ‎ق.ظ ; جمعه ۱۳۸٧/٧/٥
تگ ها:
comment نظرات () لینک